Drabina nasadkowa DN 2,7

Jest drabiną przystawną, coraz częściej stosowaną przez ochotnicze straże pożarne. Niewielkie rozmiary pozwalają na przewożenie jej nawet samochodami lek­kimi. Możliwość wykorzystywania jedne­go, dwóch, trzech lub czterech przęseł sprawia, że przydatna jest podczas akcji ratowniczych w piwnicach, studniach, zbiornikach, na poddaszach. W miejscach, gdzie stosowanie innych drabin byłoby niemożliwe albo trudne. Wykona­na jest z metalu lub drewna. W działa­niach może być wykorzystywane jedno przęsło (dł. 2730 mm) lub więcej przęseł połączonych ze sobą: dwa o długości 4650 mm, trzy o długości 6570 mm, czte­ry o długości 8490 mm. Do połączenia przęseł służą: zamki, obejmy, szczeble korytkowe. Połączenie następuje po wsu­nięciu wierzchołka jednego przęsła w podstawę przęsła drugiego. Obsługę drabiny stanowi jedna osoba do jednego przęsła. Drabina nasadkowa powinna być także poddawana próbom wytrzymałościowym na obciążenie. Powinny o tym pamiętać OSP posiadające te drabiny i przeprowa­dzać dosyć prosty test. Test winien prze­biegać następująco:

Drabinę złożoną z trzech lub czterech przęseł należy położyć poziomo na dwóch podporach ustawionych pod krań­cowymi szczeblami, a następnie pod środkowym szczeblem zawiesić ciężar 70 kg (dla trzech przęseł) lub 50 kg (dla czte­rech przęseł). Obciążenie powinno trwać 3 minuty, a ugięcie drabiny w tym czasie nie powinno przekroczyć 12 cm (dla trzech przęseł) i 20 cm (dla czterech przę­seł). Po minucie od zdjęcia obciążenia od­kształcenie drabiny od linii prostej nie po­winno przekroczyć 10 mm (dla obciążenia 70 kg) i 3 mm (dla obciążenia 50 kg). Je­śli którykolwiek z wyników przekroczy normę, drabinę należy wycofać z eksplo­atacji.